New York Times'ta daha bir az önce yayınlanan haberde İsrail'in Gaza'daki Birleşmiş Milletler Binası'nı bombaladığını yazarken ,İsrail'li vicdani redcilerin videosunu izlemek oldukça garip geldi. Şu an sayıları 550'ye ulaşan bu grup kendine Hamas yerine başka bir düşman seçmeyi tercih etmiş gözüküyor. İsrail kamuoyunda hala hiç de hoş karşılanmayan refusenikler,açılan ve uzun süre kapanmayan davalar hatta hapis cezaları ve çok daha kötüsü ülkelerini terk etmek zorunda bırakılsalar bile , Gaza'ya gidip Hamas dışında herşeyi hedef halan bu savaşta jenaratörleri dahi çalışmayan hastaneleri vurmaya,herşeyden habersiz evlerinin bodrumlarında saklanmaya devam eden insanlara kabus yaşatmaya gitmeyeceklerinden emin en azından vicdannen rahat bir uykusuzluk çekebiliyorlar.( eninde sonunda Ortadoğu'da kimsenin mışıl mışıl uyumadığından oldukça eminim) Ya hayatları boyunca , onlar gibi binlercesinin daha anasıfından başlayarak defalarca kez duymak zorunda kaldıkları kahramanlık hikayeleri,dini mitler ve tabiki de mağdur olmanın beraberinde getirdiği haksızlık hissinin tetiklediği öfkeden asla vazgeçmemeleri gerektiğine inandırılmış ve bu öfkeye boyun eğmesi beklenen ve yine ancak bir filistinlinin daha ölmesiyle ülkelerinin huzura kavuşucağına inanan diğerleri ?
Savaşa katılmak zorunda kalan askerlerin, bölükleriyle birlikte yol aldıkları her an,sessizlik içerisinde kendi vicdanlarıyla, durumun absürdlüğüyle ve öldürmek zorunda kaldıkları ama hiç tanımadıkların insanların,ellerini,burunlarını ağızlarını oldukça iyi hatırlamalarına rağmen - hatta hafızalarına kazınmasına rağmen bir türlü seslerini,sevdiklerini,hayatlarıyla alakalı en ufak bir anıyı dahi hatırlayamayışları sonunda inanclarını yitirmelerine neden olabilir veyahut benim algı mekanizmamı devre dışı bırakacak şekilde hala öldürmeye devam ediyorlarsa: çoktan inançlarını yitirmişler demektir.
Louis Ferdinand Celine Fransa'da hala gizli bir faşist antisemitist olarak hatırlanıyor olabilir. Ama yine de savaşın ne olduğundan çok ne olmadığını anlamamı sağlayan okuduğum en iyi kitaplardan birinin Voyage au bout de la nuit ( Journery to the end of the Night) yazarı olduğu için onun sözleriyle bitirmek istedim.
“I think all great innovations are built on rejections.”
Louis Ferdinand Celine
Son izlediğim israil'li refuseniklerin videosu
name= >
ve ayrıca yine 550 ulaşan refuseniklerin isimleri ve imzaladıkları mektup için
Combatant Letter 2002
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder