Uzun zamandır buraya Kolombiya'nın içler acısı durumu hakkında bir şey yazmak istiyordum, burada oluşum yaptığım master,okuduklarım, bu ülkede olan abuk sabuk şeyler hakkında bi kaç fikir sahip olmama yardımcı oldu. Gelmeden önce "failed state" kavramını nedense hiç Kolombiya'ya yakıştırmamıştım belki Ortadoğu Türkiye de siyaset okuyanların baslıca genel ilgi alanı olduğu için .Aslında Kolombiya,Bolivya,El Salvador, Haiti, Honduras gibi ülkelerde olup bitenlere karşısındaki tutumumuz Afrika'da olup bitenlere karşısındaki tutumumuzdan farksız.O kadar az fikrimiz varki, oralarda bir iç savaş,bir devletsizlik,açlık,uyuşturucu kaçaklığı vs evet var ama ne oluyor ne bitiyor sanırım ancak toplu bir kıyım olduğunda, veyahut bu sene Honduras örneğindeki gibi askeri bir darbe olduğunda dikkatimizi çekiyor. Garip olan şu Newyorktimes'ı The independent'i El pais'i ne biliyim Le monde un herhangi bir editionını açtığınızda bu ülkelerde olup bitenler o kadar filtrelenip özet halinde önünüze getiriliyor ki detaylı bir fikrimiz olmaması zaten kaçınılmaz.Korkunç olan şu sanırım coğrafi olarak kaybolmuş durumdayız, ne tarafa bakarsak bakalım asla yoğunlaşamıyoruz.Genellemeler ne yazık ki kaçınılmazlaşıyor.

Bugün New Yorker'da Seymour Hersh'in Pakistan'nın nükleer silahlarının Amerika Birleşik Devletleri'nin güvenlik çıkarlarına uygun bir şekilde korunup korunmadığıyla ilgili bir yazısını okudum,okurken Pakistan istihbarat servisinden herhangi bir yetkilinin açıklamalarına yer vermiş Hersh yetkili kısacası Pakistan hükümetinin nükleer gücüyla ilgili hiç bir zaman Amerika'ya karşı tamamen açık davranmıcağı asla güvenmiceğiyle ilgili bir şeyler söylüyor ve ekliyor biz size ne söylersek söyleyelim asla sizde kalmayacağını ve bunun düşmanlarımıza gidiceğini biliyoruz. Güney Amerika'daki ülkelerin de Amerika'ya olan tutumları aslında neredeyse aynı daha önce burada Chavez ve diğer bölge ülkeleri liderlerinin Arjantinin Bariloche kentinde yapılan UNASUR toplantısında Kolombiya'nın Amerika Birleşik Devletleriyle yaptığı askeri anlaşmalara gösterdikleri tepkilerden bahsetmiştim.Bundan bahsedeli sadece bir kaç ay oldu ve Chavez daha bu hafta AloPresidente programında halkına seslenirken savaş için hazırlıklı olmalarını söyledi,komik olan durum şu Kolombiya ve Venezuella sınırında yaşayan her ülkenin halklarının arasındaki sosyal ve ekonomik ilişkilerin oldukça normal bir düzeyde devam etmesi ,bu durumda siz nasıl bir yapay gündem yaratıcaksınız nasıl bir düşmanlık aşılamaya çalışıcaksınız ki bu halklar karşı karşıya gelsin ve savaşsın. Peki bu ülkeler nasıl bu noktaya geliyor ? Yaratılan güvensizlik... Pakistan örneğinde olduğu gibi Venezuela'da ABD'yle olan ilişkilerinde geçmişteki problemlerini sürekli şimdiye ve geleceğe taşıyarak halkı daimi olarak tehdit altındaymış hissini yaşaması için elinden geleni yapıyor. Tabi bu durumdan ne Pakistan ne de Venezuela hükümetlerini liderlerini tamamen sorumlu tutabiliriz sanırım. Amerika'nın daimi olarak güvenlik çıkarlarını hep bu bölgedeki ülkelerin istikrar,gelişme gibi hedeflerinden daha ön planda tutması,bu ülke liderlerinin savaşı halka normalmiş her an olması beklenebilir birşeymiş gibi göstermelerine yardımcı oluyor. Çünkü Amerika o korkunç imajını değiştirmek için ne yazık ki hiç bir şey yapmıyor.Hatta günden güne daha ihtiyatsız bir siyaset sergiliyor.

Buna verilebilicek en şahane örnek: Kolombiya.Bu ülke hiçbir zaman ulus inşa etme sürecini tamamlayamamış bir ülke. Modern siyaset tarihi gibi bir şey okutuluyorsa eğer bu ülkede sanırım bahsedebilicekleri tekşey sınıflar arasındaki akıl almaz uçurum,ve bu uçurumun neden olduğu gerilla örgütlenmeleri. Ne yazık ki Kolombiya bundan ibaret pardon bir de Shakira.Başka hiç bir şey değil.Bu yüzden hükümet bu kadar rahat elini kolunu sallayıp istediğini yapabiliyor çünkü kimse kendini temsil eden bir hükümet olduğunu düşünmüyor nasıl düşünebilirlerki eğer gelen her hükümet sadece belli çıkar gruplarının ve sektörlerin huzurunu refahını ve güvenliğini düşünüyorsa, herkes kendini koruyacak bir şeyler arayıp dursun, kontragerillalar gerillalar koruma vaadi karşısında bir ülke halkının bütün gelecekle ilgili umutlarını tüketiyor,şiddeti günlük hayatın bir parçası haline getiriyor ve sonunda sadece ülkedeki bazı şanslı sektör ve grupların çıkarları değil , kıtadaki bir başka ülkenin çıkarları da oldukça alenen hükümetin korunması altına giriyor. ABD'nin Kolombiya'daki sözde uyuşturucu kaçakçlığı savaşında sergilediği tutum,bugün Chavez'in mütemadiyen atıp tutmasının tek nedeni,ABD bu şekilde alenen çıkarları doğrultusunda hareket ederse çok yakın bir zamanda sanki bir o eksikmiş gibi varolmayan düşmanlık iki ülke halkına en kısa ve en temiz yoldan yani korku politikasıyla kolayca aşılanıcak.